De werkdag begint vandaag om 9.00. Alle bewoners zijn vrij, het is immers een zondag. Mijn collega heeft al 2 bewoners schoon en fris, dus ga ik snel aan de slag om ook de anderen er mooi bij te laten lopen. Wanneer iedereen geschoren is en gel in de haren heeft gaan we lekker ontbijten. Geen haast, want we hoeven nergens heen. Nog een kopje koffie of thee? Ja hoor, geen probleem. Nadat alles is opgeruimd, gaat mijn collega naar huis, haar dienst zit er alweer op. De hele dag voor de televisie zitten is ook zowat, dus denk ik dat het wel leuk is om te gaan sjoelen. Willem is enthousiast en zet alles klaar. Ik haal Pieter er ook bij en loop vast vooruit naar de tafel waar we gaan sjoelen. Wieoewieoewieowieoe. Wat is dat voor een herrie? Ohnee toch, brandalarm. Nergens zie ik een lichtje branden, nergens zie of ruik ik rook. Dan zie ik Pieter sneakie uit zijn ogen kijken, staand naast de handmelder voor brand, grrr. Alles weer uitgezet en afgemeld en de rust is weder gekeerd. De brandweer komt nog even kijken om te controleren of alles goed is. Wanneer het logboek is ingevuld gaan de brandweermannen terug naar hun post. Bij het wegrijden zetten ze speciaal voor ons de sirene nog even aan en alle bewoners hebben nu al een topdag! Dat belooft wat, want het is nog geen 11.00 uur. Maar waarom zat Pieter nou aan de handmelder? Nou, gewoon omdat hij niet kan zeggen dat hij niet mee wilt sjoelen. Hij wil lekker buiten kijken naar de eendjes. Maar dat mag toch gewoon, pak je jas, ga naar buiten, maar maak er niet zo'n herrie van...
Zo gezegd zo gedaan en Willem kan gaan sjoelen. Richard is toeschouwer en moedigt Willem goed aan. Zelf sjoelen vind hij maar niks, hij kan de sjoelstenen namelijk niet zo hard als Willem laten glijden. Janine probeert het ook nog een keer, maar dan is iedereen het er over eens dat Willem weer moet sjoelen. Doordat hij zo hard de stenen laat glijden, klinkt het zo lekker hard, en dat is het leukste wat er is bij het sjoelen.
En zo eindigt de ochtend. We eten een gebakken eitje en gaan weer door met de dag. Pieter zit weer bij de eendjes, Janine en Olga gaan wandelen en Willem en Richard helpen mee met de klusjes in huis. Maar dan is Pieter ineens weg uit de tuin. Niks aan de hand hoor. Hij heeft gewoon niet door dat het een vrije dag is. Hij zat de hele ochtend al buiten op de taxi te wachten. Dit duurde hem nu wel heel lang, dus besloot hij maar te gaan lopen naar de manege. Want op donderdag gaat hij altijd paardrijden op de manege. Dat het Hemelvaart is, ontgaat hem. Onderweg pikken Janine en Olga hem op en zo komt alles op zijn pootjes terecht. Lekker bij de speeltuin aangekomen, neemt Pieter plaats op een soort duikplank. Wanneer je op het uiteinde van deze plank gaat zitten, dan wiebelt de plank door het gewicht lekker op en neer. Dat wiebelt toch wel heel lekker. Weet je wat, ik blijf nog even door wiebelen op deze plank en ondertussen kijk ik naar de eendjes, is wat Pieter denkt. Toch jammer dat Janine en Olga het na 30 minuten wachten op Pieter het met hem gehad hebben. Zij gaan snel terug naar huis. En Pieter? Die komt na 5 minuten ook maar naar huis. Lekker samen een kopje thee drinken met een koekje en de middag is al op de helft.
Tijd voor mij de dienst af te sluiten, tot morgen allemaal. En vergeet niet om je netjes te gedragen bij mijn collega!
Vanavond ga ik naar een verrassingsfeest/diner-in-het-park voor een vriendin, de dames die het organiseren hebben er een thema bij bedacht: rood met witte stippen. Nou, daar kan ik wel wat mee. Ik heb wat geleend, toevallig wat gekregen en wat zelf gemaakt.
